Literatura – Człowiek – Wartość

Dariusz Piotr Klimczak – doktor nauk hum. UJ, projektodawca, specjalista NGO-management oraz metod edukacji twórczej, dramoterapeuta, literaturoznawca i filozof, wydawca, kulturoznawca, pedagog, prezes Fundacji „Maximum; doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie na Wydziale Filologicznym, odbył studia podyplomowe na Uniwersytecie Ekonomicznym KSB w Krakowie z zrządzania projektami (certyfikat PRINCE2); członek Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży „ASSITEJ”, stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, laureat konkursu na najlepszą rozprawę doktorską z dziedziny kultury pod egidą Narodowego Centrum Kultury (autor Trylogii Tanatycznej Teatru Absurdu, 2006-2010); wykładał dramę na Uniwersytecie Jagiellońskim i historię teatru na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Autor i ambasador oraz doświadczony koordynator licznych projektów związanych z aktywizacją społeczną, kulturą i sztuką, nauką, edukacją kulturalną i obywatelską, m.in.: z EFS (staże), POKL, MRPO („Małopolska Wielu Kultur”), EACEA („Bałkańska Seria Literacka”), Instytutu Książki („Czytanie Sacrum”), NCK („Myśląc ojczyzna…”), MKiDN, UMWM („Poznaj pasję tworzenia”), MPiPS („Jesteśmy”) itd.

Agnieszka Sojka – doktor nauk hum., pedagog i muzyk, menadżer kultury, pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego, adiunkt w Zakładzie Pedagogiki Kultury Instytutu Pedagogiki na Wydziale Filozoficznym. Współpracuje z Uniwersytetem Warszawskim i Polską Akademią Nauk w Warszawie. Obszar badań obejmuje pedagogikę kultury w tym animację społeczno-kulturową, edukację kulturalną oraz aksjologiczne podstawy wychowania i pedagogikę mediów. Od 1998 r. zajmuje się badaniami przekazów medialnych (reklama, prasa kobieca, męska, młodzieżowa, bajka dziecięca). Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu komunikacji, biblioterapii (Fundacja „Miasto Słów”), muzykoterapii (UJ), metod aktywizujących proces nauczania, emisji głosu, budowania zespołów, motywacji, pedagogiki twórczości oraz funduszy strukturalnych. Publikacje książkowe: Literatura – Człowiek – Wartość (Kraków 2007) oraz autorska Człowiek i Bóg w pieśni. Studium antropologiczno-pedagogiczne (Kraków 2008).

Noty o autorach Księgi Literatura–Człowiek–Wartość

Książka Literatura – Człowiek – Wartość ujmuje w trzech blokach problemowych najważniejsze dylematy związane ze sferą aksjologii, antropologii humanistycznej oraz teorii i historii literatury. Owa triada dotyka istotnych zagadnień religi w przestrzeni literatury (Zofia Zarębianka), tożsamości poetyckiego „Ja” (Adrian Gleń), wartości baśni (Alicja Baluch, Grzegorz Leszczyński), struktury piesni (Agnieszka Sojka); przedstawia literackie portrety poetów współczesnych (w tekstach Eryka Ostrowskiego, Zbigniewa Chojnowskiego, Leszka Elektorowicza, Marka Mariusza Tytko); analizuje problematykę filozofii spotkania jako sytuacji granicznej (Dariusz Piotr Klimczak), przeżycia estetycznego (Jadwiga Lach-Rosocha), animacji kultury (Ewa Bobrowska), wychowania (Stanisław Zimniak), wartości rodziny (Jadwiga Mizińska), problemu zła (Katarzyna Wrońska), miłości (Jan Krasicki), życia produktywnego (Agnieszka Piejka), relatywizmu aksjologicznego (Dorota Probucka), wartości szaleństwa (Monika Milewska), edukacji i pedagogiki (Joanna Torowska, Krystyna Aablewicz). Generalnie, triada Literatura-Człowiek-Wartość skupia uwagę na problemie tożsamości współczesnego człowieka, artykułowaną nie tylko w języku poezji, ale również w pracach naukowych, z których przebija troska o prymat kultury, wierność wartościom, Pięknu Dobru i Prawdzie oraz podwalinom cywilizacji europejskiej, wywodzącej swój rodowód z Aten, Rzymu i Jerozolimy.

Ów wymiar pragnie podtrzymać, dedykowana prof. Bogusławowi Żurakowskiemu niniejsza publikacja składająca się zasadniczo z dwóch ksiąg: naukowej i artystycznej. W sumie radość z powodu Jubileuszu 50-lecia debiutu poetyckiego oraz 25-lecia pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim Żurakowskiego objawiają przedstawiciele najważniejszych środowisk naukowych Rzeczypospolitej, z którymi związana jest jego biografia: Krakowa, Warszawy, Opola, Wrocławia, Lublina. Występują również autorzy zagraniczni, z Włoch (Rzym), Estonii, Wietnamu, Ukrainy (Lwów), Litwy (Wilno) oraz USA. Swój wiersz ofiarowała do Księgi laureatka Nagrody Nobla Wisława Szymborska. Częśc artystyczna księgi zawiera teksty poetów skupionych w krakowskim oddziale Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (m.in. Józef Baran, Adam Ziemianin, Leszek Aleksander Moczulski, Jan Lohmann, Wacław Kostrzewa, Aleksander Gordon, Leszek Czuchajowski, Leszek Aleksander Moczulski, Elżbieta Wojnarowska, Aarne Puu, Krzysztof Lisowski). Warto dodać, jako ciekawostkę, iż Bogusław Żurakowski urodził się w 1939 roku na Dawnych Kresach Rzeczypospolitej w zasymilowanej od pokoleń rodzinie żydowskiej wywodzącej się z, heretyckiej wobec judaizmu, sekty frankistów Jakuba Franka, stąd też obecnośc w księdze wielu jego żydowskich koleżanek i kolegów (Anna Skoczylas, Elżbieta Zechenter-Spławińska, Mira Kuś, Leszek Elektorowicz, Stanisław Stabro, Wojciech Ligęza, Dobrohna Herzebergowa i inni).

Międzynarodowy charakter publikacji odzwierciedla poniekąd uniwersalizm przesłania zawartego w tytule. Poeta doctus umieszcza człowieka, jak renesansowi humaniści, w ośrodku wszechświata i wszechrzeczy. Podglebiem dla tak osadzonej istoty człowieczeństwa jest z jednej strony literatura, z drugiej zaś świat wartości. W tej otoczce funkcjonuje homo „boguslavus” – „człowiek Boga sławiący”.Jadwigi Mizińskiej Filozofia pocieszenia nawiązuje tytułem do dzieła Boecjusza O pocieszeniu, jakie daje filozofia. Od tamtego czasu, czyli od późnej starożytności, kategoria pocieszenia została przez filozofię zignorowana, a nawet zupełnie zapomniana. Filozofia, za nią i współczesne nauki społeczne, skupiły się głównie na interpretacji i wyjaśnianiu, w najlepszym zaś razie – rozumieniu człowieka i jego zachowań. Tymczasem ludzie przezywający swoje dramaty, a często również tragedie, potrzebują także pocieszenia. Zwłaszcza w takich, jak nasze czasach, które same siebie określaj a jako kryzysowe. Kryzys to sytuacja nie tylko niezrozumiała dla intelektu, ale również głęboko stresująca i frustrująca psychicznie. Powodująca kumulowanie się przykrych przeżyć niepewności, niepokoju, strachu i lęku. Współcześnie skutkuje to choroba depresji przybierającej postać społecznej epidemii.
W tej sytuacji filozofia ma obowiązek zabrać w tej sprawie głos, w przeciwnym wypadku pozostawia ludzi samotnych i przerażonych, zdanych tylko na amatorskie porady różnych „podręczników sztuki życia”. Dobrze się wiec stało, że oto pojawia się próba filozoficznego spojrzenia na możliwość udzielenia psychologicznej, moralnej i egzystencjalnej pomocy człowiekowi zagubionemu w chaosie wartości i w chaosie samego życia.

Promocja: Kawiarnia Literacka “Jama Michalika” w Krakowie, 26 listopada 2007 roku, godz. 19.00